Powierzchnia użytkowa budynku

Powierzchnia użytkowa budynku

Powierzchnia wszystkich pomieszczeń w budynku (w świetle konstrukcji nośnych i nienośnych) służących do zaspakajania potrzeb bezpośrednio związanych z przeznaczeniem budynku (lub - w przypadku budynku spełniającego kilka funkcji - sumę powierzchni wszystkich wydzielonych części, np. przychodnia, poczta, restauracja w budynku handlowym). W przypadku zbiorników, silosów i wiat, dla których nie można podać powierzchni użytkowej, podaje się powierzchnię zabudowy obiektu, tj. powierzchnię wyznaczoną przez rzut pionowy zewnętrznych krawędzi obiektu na powierzchnię terenu.

Powierzchnia wszystkich pomieszczeń w budynku (w świetle konstrukcji nośnych i nienośnych) służących do zaspakajania potrzeb bezpośrednio związanych z przeznaczeniem budynku (lub - w przypadku budynku spełniającego kilka funkcji - sumę powierzchni wszystkich wydzielonych części, np. przychodnia, poczta, restauracja w budynku handlowym). W przypadku zbiorników, silosów i wiat, dla których nie można podać powierzchni użytkowej, podaje się powierzchnię zabudowy obiektu, tj. powierzchnię wyznaczoną przez rzut pionowy zewnętrznych krawędzi obiektu na powierzchnię terenu.

Źródło definicji: Opracowanie własne Głównego Urzędu Statystycznego

Powierzchnia użytkowa budynku mieszkalnego

Przez powierzchnię użytkową budynku mieszkalnego należy rozumieć powierzchnię wszystkich pomieszczeń budynku w świetle konstrukcji nośnych i nienośnych (tj. powierzchnię netto budynku mieszkalnego), pomniejszoną o:
- powierzchnię ruchu (tj. łączną powierzchnię pomieszczeń oraz wydzielonych części pomieszczeń i części kondygnacji przeznaczonych do ogólnej komunikacji),
- powierzchnię pomieszczeń przeznaczonych na usytuowanie instalacji i urządzeń technicznych,
- powierzchnię pomieszczeń przynależnych do samodzielnych lokali zlokalizowanych w budynku (np. piwnica, strych, komórka, garaż).

Źródło definicji: Opracowanie własne Głównego Urzędu Statystycznego

Powierzchnia użytkowa mieszkania

Suma powierzchni wszystkich pomieszczeń w mieszkaniu lub budynku mieszkalnym, w którym znajduje się tylko jedno mieszkanie, tj. pokoi, kuchni, spiżarni, przedpokoi, alków, holi, korytarzy, łazienek, ubikacji, obudowanej werandy, ganku, garderoby oraz innych pomieszczeń służących mieszkalnym i gospodarczym potrzebom mieszkańców bez względu na ich przeznaczenie i sposób użytkowania (m. in. pracownia artystyczna, pomieszczenia rekreacyjne itp.).

1.Do powierzchni użytkowej mieszkania nie zalicza się powierzchni: balkonów, tarasów, loggi, antresoli, pralni, suszarni, wózkowni, strychów, piwnic i komórek przeznaczonych na przechowywanie opału, a także garaży, hydroforni i kotłowni.

2.W budynku typu wiejskiego do powierzchni użytkowej mieszkania z reguły wlicza się powierzchnię sieni. Nie uznaje się sieni za część składową mieszkania i nie wlicza się jej powierzchni do powierzchni użytkowej mieszkania tylko wówczas, gdy: - sień łączy część mieszkalną budynku z częścią inwentarską lub gospodarczą, - oprócz sieni znajduje się na tej samej kondygnacji przedpokój, - w budynku znajduje się więcej niż jedno mieszkanie, a sień użytkowana jest wspólnie jako ogólnodostępny korytarz.

3.Powierzchnię schodów znajdujących się w budynku indywidualnym wlicza się do powierzchni użytkowej mieszkania jeżeli w budynku znajduje się tylko jedno mieszkanie, nie wlicza się zaś, gdy w budynku znajduje się dwa lub więcej mieszkań; schody i powierzchnie pod nimi uznaje się wówczas za część ogólnokomunikacyjną.

4.W budynkach indywidualnych będących w budowie, ale już w części zamieszkanych, w powierzchni użytkowej mieszkania uwzględnia się tylko powierzchnię pokoi i pomieszczeń pomocniczych wykończonych.

Źródło definicji: ustawa z dnia 16 marca 2000 r. o zmianie ustawy o własności lokali oraz zmieniająca ustawę o zmianie ustawy o własności lokali; ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego; Instrukcja metodologiczna do Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań w 2002 r.
Powierzchnia użytkowa mieszkań oddanych do użytkowania

Powierzchnia użytkowa mieszkań, których zakończenie budowy zgłoszone zostało przez inwestora powiatowemu organowi nadzoru budowlanego i organ ten nie zgłosił sprzeciwu (w drodze decyzji) lub na których użytkowanie inwestor uzyskał pozwolenie w drodze decyzji od organu nadzoru budowlanego.

Źródło definicji: Opracowanie własne Głównego Urzędu Statystycznego